افتضاحی دیگر از رسانه ی ملی

آتیلا یئلماز

بعد از نظرسنجی چند هفته پیش ِ برنامه 90 با موضوع " پرشورترین تیم لیگ" در برخی از وبلاگ ها مطالبی راجع به میکس صدا در بازی های دو تیم تهرانی خوانده بودم که گزارش داده بودند : در لحظاتی از بازی که هواداران با آرامش، بازی را دنبال می کردند، بینندگان تلویزیونی شاهدِ هیاهوی زیاد در استادیوم بودند!!.

کم کردن ناگهانی و ناشیانه ی صدای تشویق ِ هواداران تیراختوری در همه ی بازی های خانگی و در بازی مقابل استقلال در آزادی، باعث شد تا فکر کنم مسئولین پخش مسابقات صرفا با  دستکاری میکروفون ها و کم و زیاد کردن صدای آنها، سعی در پر شور نشان دادن ِ هواداران تیم های تهرانی دارند و از این طریق می خواهند شور ِ غیر طبیعی ِ (غیر فوتبالی) تیراختوری ها را طبیعی معرفی کنند.

با همه ی این فرض های نچندان محکم، برای اطمینان از صحتِ این اتفاقات، از دوستان ِ تهرانی و پرسپولیسی ِ خویش خواستم تا در دو بازی خانگی، در تمام لحظات بازی از سکوی ورزشگاه فیلم برداری کنند. من خود نیز تصاویر این دو بازی را از طریق تلویزیون ظبط کردم. نتیجه ی جالبی که بدست آمد تفاوت فاحش ِ متن ِ شعارهای پخش شده از تلویزیون (در لحظاتی از بازی) با آنچه در استادیوم سر داده می شد، بود!. در فیلم ظبط شده از تماشاگران، عدم تصاویری که زمان  دقیق صحنه ها را مستند نماید، باعث شد تا بار دیگر سکوت اختیار کنم. اما همچنان منتظر گندکاری های صداوسیما بودم تا اینکه امروز در بازی استقلال_استیل آذین صحنه ای را نظاره گر شدم که تعجب هر بیننده ای را برمی انگیخت. هیاهوی درهم و برهم  تماشاچی ها در حالتی که تصاویر ِ چند ثانیه ای ازتماشاگران، گواه چیز دیگری بود. اما همه ی ماجرا این نبود. بین دقایق 57_58 در لحظه ای که توپ زیر پای اکبرپور بود، شعاری  برجسته تر از صداهای نامفهوم و مختلف دیگر به گوش رسید:

 " پرسپولیییییییس حمله کـُـُـُـُـُـُـُـُـن      استقلاااااااال سوراخه " !!!!!!  

*
88 سال کشور را به دستان ِ کج شما سپردیم، و اینک شاهد آنیم که حتی در مسیر اهداف ِ ذات ِ کثیف ِ خویش که همانا دروغ و نیرنگ و فریب و خیانت می باشد، مانند سایر عرصه های زندگی تان، بی لیاقت بودید.

واقعا که ننگ بر وجود ِ ابلهتان باد !

*
*
سخنی با هواداران محترم ِ دیگر تیم ها: ما، ملتچی های آذربایجان، هرگز قصد سرکوب و مخفی کردن ِ شور و علاقه و تعداد زیادِ هواداران تیم های دیگر را نداریم. طرف حرف ما نه طرفداران تیم های دیگر بلکه رسانه ای ها و در راس آن حکومت شوونیست فارسی است که با اقدامات هدفمند خویش، مانع از مطرح شدن ِ تیراختور(به عنوان وسیله ی اتحاد ترک ها) و تعداد کثیر تیراختوری ها (به عنوان بدنه ی اصلی جنبش آذربایجان) می شوند.

*
*
پیشنهادی چند به دوستان: بی توجهی مسئولین در امور مختلف باشگاه تیراختور، بسیار نگران کننده به نظر می رسد. به عنوان مثال سریال ِ جدایی بازیکنان و عدم جذب جایگذینی مناسب. بی اهمیتی به وضع ورزشگاه،(در هر بازی خانگی، حداقل 60 هزار طرفدار بلیت های هزار تومانی تهیه می کنند و این یعنی 60 میلیون تومان سرمایه در هر بازی در اختیار مسئولین استادیوم قرار می گیرد. اما وضع چمن ِ ورزشگاه چنین حکم نمی کند). با این حال نیاز به حمایت ِ همه جانبه از تیراختور، خود به خود باعث شده تا طرفداران این تیم انتقادات خود را از مسئولین فوتبال آذربایجان و کادر فنی تیم، پوشیده نگه دارند. اما ادامه ی چنین موضع گیری تا کی؟؟

پیشنهادی که بنده در این مورد دارم، تحویل موضوعات انتقادی به طرفداران با جهت گیری ِ ناسیونالیستی است تا بی توجهی دست اندرکارن بعد از انتقاد، نه تنها موجب قهر هواداران نشود بلکه باعث آگاهی مردم از وجود تبعیض های مختلف و تقویت حس ناسیونالیستی گردد. به عنوان مثال، برای انتقاد در مورد جذب بازیکن: " چرا با بازیکنان ِ بومی مثل کریم باقری، رسول خطیبی و غیره قرارداد نمی بندید؟ ".

 موضوع دیگری که بحث های موشکافانه ی ملتچی ها را می طلب، رویکرد آتی ِ ترکها در هواداری از تیم شهرداری تبریز است و انتظار می رود خط مشی معرفی شده بتواند تمام تهدید ها را به فرصت تبدیل نماید.

و در آخر گلایه ام ازهواداران این است که چرا با تمامی ضربه هایی که در عرصه های مختلف از رسانه دیده ایم و خواهیم دید، باز به نقش رسانه اهمیت چندانی قائل نیستید؟ چرا به جز یکی دوعکس، از اتفاقات ِ قابل تامل در بازی های تیراختور، مدارکی برای بازتاب ِ هرچه بیشتر تهیه نمی کنید؟؟

******
***
*
وار اولسون آذربایجان اوغروندا چالیشان اَللر

آذربایجان یوردوموز            تیراختور بوزقوردوموز